« . وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا » « 1 » زنجبيل نهرى است كه سلسبيل ناميده مىشود ، و از شدّت خوشگوارى و ذوق شاربين را در حرارت طلب ميآورد ، البتّه اين افراد چون اشتياق و عشق آنها به اعلى درجه نرسيده ، از زنجبيل خالص به‌آنها نمىآشامانند ، بلكه از نهر زنجبيل در كاس آنها ممزوج نموده ، و بدانها مىدهند ، و چون هنوز اشتياق سير در صفات را دارند ، بنابراين محبّت آنها از لذّت حرارت طلب پاك نشده است ، و گاهى كه از واردات و تجلّيّات جمال آرامش و سكونى پيدا مىكنند ، از چشمه كافور در كأس آنها ريخته مىشود . كافور خنك و معطّر بوده ، و موجب آرامش و سكون او مىگردد . « إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً » « 2 » چون هنوز به مقام جَمع نرسيده ، و در عين جمع ذات مستغرق نگشته‌اند ؛ لذا آن آرامش مطلق و آن سكون من جميع الجهات براى آنان نيست ، آن براى كسانى است كه به‌مرحلهء عبوديّت مطلقه آمده و از عباد الله شده باشند ؛ آنها از مقرّبين‌اند ، و از اصل چشمه كافور مىآشامند ، و علاوه به‌قلب و دلِ هر كه استعداد داشته باشد ؛ از آن چشمه جارى مىكنند ، و در كأس هر كسى به اندازه استعداد او مىريزند . بارى اين چشمهء كافور همان چشمه تَسْنيم است كه آن نيز اختصاص به مقرّبين دارد ، و امّا در كأس ابرار مقدارى از آن ريخته مىشود . « إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ ، تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ » « 3 » ابرار از شرابِ مُهر كرده شده مىخورند ، مُهر آن طيّب و پاكيزه ، و همان قوانين شرع مقدّس است كه با آن ظرف شراب را پر كرده ، و از دستبرد شيطان مصون

--> ( 1 ) سوره دهر : 76 - آيه 17 - 18 ( 2 ) سوره دهر : 76 - آيه 5 - 6 ( 3 ) سوره المطففين : ( 83 ) - آيات 22 الى 28